MAHKEME, ADALET, 5 ASSUBAY

Bilenler bilir,

Bilinmeyecek, unutulmayacak,

hiç bir zamanda unutturmayacağımız bir tarihtir.

6 ocağın yanarak söndüğü,

bir ocağın ağır yara aldığı kara bir gün.

22 Haziran 2010 İstanbul Halkalı,

mega kentin nerde ise göbeği…

6 Assubay’ a mezar olan kanlı bir yol!

Ve yine kahpe bir tuzak,

Güpegündüz kurulan bir pusu,

Askeri servis aracının geçiş güzergahına bırakılan bombanın patlatılmasıyla

yaşamını yitiren 6 canımız!

6 Assubay;

Çağlar Bölük,

Uğur Ekiz,

Bekir Çelik,

Duran Bayram Ve Mehmet Boşnak

ile yine bir Asssubay’ın,

daha henüz hayatının baharında 17 yaşındaki kızı Buse Sarıyağ hayatını kaybetmiş,

15 kişi de yaralanmıştı.

Saldırıyı yapanlar belli,

hiç bir güvenlik önlemini almayanlar da belli,

Türkiye’nin kalbinde elini kolunu sallayarak bir öğle vaktinde patlatılan bomba,

Ölen Assubay’ lar unutulup gitti.

Zaten acısı yine ailelerine kaldı.

O zamandan bu yana dinmeyen gözyaşları bugün vicdanlardan taştı sel oldu.

Saldırının ardından başlatılan soruşturmada,

olaydan bir gün önce gözaltına alınan işbirlikçilerin,

olayı gerçekleştiren terör örgütü üyelerine yardım ettiği,

çok önemli delillerle tespit edilmişti.

Katiller, tetiği çekenler yoktu ama en az onlar kadar sorumlu olanlar yakalanmıştı.

Şehitlerin kanın kaldığı yerde,

Eşlerinin,

Analarının göz yaşı aktığı yerden daha kurumadan,

Mahkeme 5 yıldır karar veremediği için katiller bu gün serbest bırakıldı!

Bir günde karar çıkaran,

çıkan kararı yine bir günde iptal eden mahkeme,

bu caniler için bir karar çıkaramadı!

Gözyaşları ve onların kanı yine yerde kaldı!

Adalet olmayan bir ülkede,

Binlerce Şehit Olsa Ne Olur?

/Levent Ulucan/