24 EKİM 2015

Askeri hukukta emre itaat-itaatsizlik, yanlış emre direnmek gibi bazen birbiriyle çelişen unsurlar var.

Bu yeni ve canlı biçimde, Şırnak’ta bir birlikte şöyle yaşandı:

Bir komutan daha üstlerden aldığı emirle bir tepeye operasyon gerektiğini söyledi.

Bu arada astların fikirlerini sordu.

Bir yüzbaşı ile bir üsteğmen, “Kumanya, su ve bataryanın yetersiz ve operasyonun hakim bir tepeye çok riskli olduğunu” söylediler; 

“Askerlerimizin kaybının vebalini taşıyamayız” dediler.

Komutanın da daha üstten emir aldığı açıktı ama açık emir verip vermediği anlaşılamadı.

Derken bir komutanın girişimiyle Yüzbaşı ile Üsteğmen “Emre itaatsizlik”ten yargılanıp “Zedeledikleri askeri disiplinin tesisi için” tutuklandılar.

Bunu ben yargılayamam.

Ama savaş bir de böyle yaralıyor.

Bir de rastlantı:

Tutuklanma yolunu açan Komutan, sanırım kısa süre önce bazı astsubay ve uzman çavuşları “isyan, sahte evrakçılık” gibi nedenlerle ordudan attırırken, yargı kararıyla hepsi dönmüştü.

Yine tesadüf bu ya, yanlış değilse, Yüzbaşı “astsubaylıktan gelme”, Üsteğmen ise “sözleşmeli.” 

İkisi de, vicdanı gevşek olan meslektaşlarının “Katır” dediklerinden; ne alttakiler gibi “eşek” tabiri caizse, ne üstteki ötekiler gibi “Soylu Arap veya İngiliz atı!”