Ziyaretçi Defteri

DÜŞMAN Bir zaman önce, bu ülkeye yıllarca hizmet edip, emekli olmuş, seçkin üniversitelerimizden mezun iki de evlât yetiştirmiş birisi anlatmıştı. Önce, yakın akrabası olan bir gencin, bu ülkenin devletini “katil devlet” olarak tanımladığını, bir şekilde de askerlik görevi yapmadığını, anarşik eylemlerin içinde etkin göründüğünden yakındı. Şehit verilen günler, silâh atışlarıyla adeta kutlamalar yapıldığını, ses sistemiyle yüksek seviyede, etnik müzik yayınlandığından bahsetti. Bunun, tahrik amaçlı olarak, kasten yapıldığı apaçık belli… Bazı zat-ı muhteremler; “silâhlar gömülecek, üstü betonlanacak, süreç donduruldu, teröristler sınır dışına çıkana kadar operasyonlar sürecek.” buyuruyorlar. Bunlardan birisi, milletin meclisinde; “Silâh, bizim güvencemiz.” demişti. Duymadınız mı? Terör destekçilerinin, Mehmetçik için “düşman askeri” dediğini, terörü kınamadığını, asla başsağlığı dilemediğini duymadınız mı? Bunları, bayrağımızı indirip, yakarken, örgüt renkleriyle, örgüt başı posteriyle seçim meydanlarında görmediniz mi? Silâhlar, yaşadığımız apartmanda bir üst katta. Silâhlar, varoştaki evimizin iki ev ötesinde. Silâhlar, çarşıda, sokakta, her yerde…Terör yandaşlarının elinde, evinde… “Hazır olun” talimatı verildi. Soruyorum; “Hangi teröristlerin sınır dışına çıkmasını bekliyorsunuz.?.” Zevzekliğe devam. Çözmeye devam. Şehitler…Vatan…