13/02/2011 at 8:53 AM
HEP BİRLİKTE TEMAD'A
Değerli meslektaşlarım ve aileleri, bizler 15 yaşından 55 yaşına kadar hayatımızın verimli, güçlü ve enerji dolu olduğumuz dönemini Türkiye Cumhuriyetinin milli sınırları içerisinde mevcudiyetinin varlığına adamış kişileriz.
Her birimiz zor şartlar altında yaptığımız görevlerle, verdiğimiz hizmetlerle, değerine değer katmış şahsiyetleriz. 130 bin civarında meslektaşımız Türk milletinin emrinde, 250 bin civarında emekli ve gazilerimiz de bu vatana hizmet etmiş olmanın onurunu ve gururunu yaşıyor.
Bizler, makam odasında oturup çay kahve içerek günümüzü geçirmedik, eğitim sahasında ağaç gölgesinde oturmadık, gemi güvertesinde balık keyfi yapmadık. Bizler, bütün evrakları kaleme aldık, eğitim sahasının tozunu yuttuk, geminin motoru arkadaşımız oldu, uçağa bir çocuğa bakar gibi baktık. Bütün bunları, Türkiye’yi sevdik, Türk milletini sevdik “vatan, millet” dedik.
Değerli meslektaşlarım, görevdeki arkadaşlarımızın yüzleri gülmüyor, sıkıntılı ve huzursuz bir şekilde görev yapıyorlar, emeklilerimizin içinde bulunduğu durum çok kötü, derdini kimseye anlatamıyor, geçimle ilgili hayat mücadelesi veriyor.
Bizler, Türk toplumunun bir parçası olarak, bizlere hazırlanan adaletsiz, insani değere sığmayan bu ortamı hazırlayanlara karşı, yapılan haksızlıkları gündeme taşıyarak Türk halkıyla paylaşalım. Bizlerin vermiş olduğu bu onur mücadelesinde, haklılığımız anlaşılana kadar, yılmadan yorulmadan derdimizi anlatalım.
Hep birlikte olalım, gücümüzü varlığımızı gösterelim, hep birlikte el ele TEMAD’da buluşalım.
Bir anımı paylaşmak istiyorum:
Yıl 1991. Birinci Körfez Harekatı. Ocak ayında Muş yedek meydanına görevlendirildim. Merzifon’da bulunan hava üssü F-5 ler Muş’a itikal etti, hava çok soğuk hergün kar yağıyor, yeterince bina ve tesis yok. Gece saat 01 civarında, sb. astsb.ve erlerin yattıkları bina koridorunu geziyorum, rütbem Kd.Çvş., babam yaşında Kd. Bçvş. rütbesinde bir meslektaşımı koridordaki kalorifer peteğinin yanında üzgün bir şekilde otururken gördüm.
-“Bir sorunun mu var?” diye sordum.
-“Soğuktan uyuyamadığını”söyledi.
-“Bir battaniyem vardı onu da uçağın hidroliği donmasın diye uçağa sardım” dedi.
Yorum Sizden…