05/04/2016 at 4:42 AM
DÜNYADA MEKÂN, AHIRETTE İMAN
TV Haberlerinde bir terör şehidi haberi veriliyor. Şehidin evine bayrak asılmak istenmiş. Ev dere içi bir yerde. Bayrak asacak yer, hiç yok. Yamaçtan aşağı doğru sarkıtılmış, evin üstüne doğru. Evden ziyade; gecekondu dense uymaz. İnsan barınağı dense; belki.? Yıkılsa, altında kalanlar ölür mü, sağ mı kalır, belirsiz.?
Görüntünün arka plânında, çok katlı blok apartmanlar apaçık belli. Yüksekte, tepede, ferah mı.? Ferah… Aşağıdaki, yukarıda yaşayanlar için şehit olmuş, gencecik yaşında; Dünyasını görmeden hiç yaşamadan…
Sonra;
Ben doğayı çok severim. Toprağı, dereleri, suyu, ağaçları, kır çiçeklerini, bitkileri, dikenli çalıları da. Burada yaşayan canlıları, canımızı yakan sinekleri, böcekleri, her canlıyı, çok severim. Dinlenir, yenilenirim. Fırsat buldukça, kendimi doğaya atarım. Doyasıya yaşarım, onunla bütünleşerek.
Bir dere içine; bir binanın tadilât molozları yamaçtan aşağıya boşaltılmış, rastgele, belli ki acelece. Yaşadığı yeri yenilemiş birileri, zevkine, kesesine göre; daha rahat ve keyifli yaşamak için, mutlulukla…
Bir yamaç, deniz manzaralı, yemyeşil canlı ve sahipsiz. Aslında hazine malı, yani hepimizin. Üstündeki çalılık, bitkiler yolunmuş, yok edilmiş, toprak düzeltilmiş, sürülmüş, tımar edilmiş. Sınırları belirlenmiş. Fidanlar dikilmiş sıra sıra, çepeçevre. Birisi sahiplenmiş apaçık belli. Dikenli teller çekilmiş gelip geçilen tarafa, kimseler girmesin içeriye…Talan var belli, apaçık. Yarına hazırlık var, lansman fiyatına satışlar için, parası olana…
Bir şehit evi, dere yamacında, kuytuda, bayrak asacak yeri yok.
Öylesine bir mekân, öylesine…
Bağlasalar, durulmaz…