Ziyaretçi Defteri

UNUTMAMAK GEREK 2011 yılı Eylül ayına girmek üzereyiz. TEMAD başkan ve yönetimi devr-i iktidarlarının dokuzuncu yılında. Bu başkan ve yönetimi bir milyonluk Assubay ailesinin temsil yetkisini aldığında doğan bebekler bugün dokuz yaşında. Dokuz yıllık devr-i iktidarlarında Assubayların kadarlerinde değişen bir şey olmadı. Assubaylar bir adım mesafe kat edemediler. “ESKİ TAS ESKİ HAMAM”, tas da hamam da aynı kişilerin elinde ! Mazlum ve bahtsız Assubay sınıfı meşakkatli uzun ve ince bir yolda açlık sınırında aldığı maaşlarla yola devam ediyor. Umut fakirin ekmeği sözü anlamını yitirmiş bir cümle olarak kaldı hafızalarda. Çaresizlik ve umutsuzluk hakim oldu kalplere… Güzel ülkemin siyasi konjonktürü hızlı bir değişim içinde. Assubayın açlık sınırında yaşaması kimseyi ilgilendirmiyor artık. Bölücü terör örgütünün kaçırdığı Assubayın yüreği yaralı eşinin gözlerinden süzülen yaşlar kimseyi enterese etmiyor artık. Kalpler mi katılaştı ? Duygular mı yok oldu ? Bir tuhaf toplum olduk vesselam ! İnternet sitelerine sessizlik hakim. TEMAD yönetiminin sanalları hakkın rahmetine kavuştu sanki. Üstad Tayyar YILDIRIM’ın şiirleri yetişiyor TEMAD'ın imdadına. TEMAD yönetimi kış uykusuna girdi, ÇIT yok. TEMAD başkanı POSTAL giymeyi de mi düşünmüyor ? 11 kez çıktığı merdivenlerin koridorunda ışık görmüyor mu acep ? Yoksa vaz mı geçti giymeyi postallarını ? Bugünün değişken siyasi konjonktüründe çok şeyler öğreniyoruz. Her gün sanki yeni bir tarih yazılıyor… 40 yıllık sultanlıklar yerle yeksan oluyor. Saksıyı çalıştırmak, rasyonel olmak gerek. Güç geçicidir… Allah’ın yüce adaleti ve vicdan terazisi vazgeçilmez değerdir. Bugünün iktidarında kendini haklı görenler veya haklı görülenler gelecekte suçlu oluyorlar. Anlam çıkarmak, ders çıkarmak gerek. Bugün sınıfını ve sınıfsal değerlerini dikkate almayanlar gelecekte taptıkları güç değerini yitirdiğinde temsil ettiği sınıf ve topluma hesap verirler. Dokuz yıldır görevlerini yapmayanlar ve onurlu şekilde istifa etmeyenler yarın Assubay sınıfının, çocuk ve torunlarının vicdanında mahkum olurlar. “Bir STK’ya başkan olmak, hizmet için yetki aldığı sınıfının dünya ve ahiret sorumluluğunu da paylaşmak demektir.” Vebali ağır… Bunu unutmamak gerek.