Ziyaretçi Defteri

BEYLİK ÇEŞMELER… Görevde iken mesleğimi seçmek konusunda fikrimi almak isteyenlere uygun bir yanıt vermekte hep zorlandım. Şimdi soranlara görevdeki meslektaşlara sormasını tavsiye ediyorum. Aslında “kan kusup, kızılcık şerbeti içtim” ya da “kol kırılır, yen içinde kalır” deyişine hizmet ettiğimi hep düşündüm. Daha okul sıralarında “On tane çocuğum olsa da bir tanesini dahi asker yapmayacağım.” diyerek kendime söz vermiştim. Göreve başlamama birkaç ay kala, fikir ve görüşlerini çok isabetli bulduğum bir meslektaş büyüğümüzün geleneksel bir eğlenceye katılmakla ilgili söylediği “Ben, beylik çeşmeden su içmem” deyişini kendim için kırmızı çizgi edindim. Eşimle orduevine ve sosyal tesislere hiç gitmedim, lojman sıram gelmesine rağmen lojmanda hiç oturmadım. Bu ortamlardaki sosyal etkinliklere ve paylaşımlara katılan meslektaşlarımın sıkıntı ve yakınmalarını anlamakta hep zorlandım. Benzer yakınmalarda bulunmadığımı duyanlar; “Sen nasıl bir yerde, nasıl bir görev yaptın.?.” diye sorarak, merak ediyorlar. Görevimle ilgili konuları mümkün olduğunca aile ortamına taşımadım. Bir inzibat er’ini gören eşimin “Bunun rütbesi ne.?.” olduğunu sorması beni hiç şaşırtmadı. “Ben, beylik çeşmeden su içmemeyi” tercih ettim. Doğru yaptığımı düşünüyorum.