19/09/2012 at 5:36 PM
”TARİH, TEKERRÜR ETMEZ”
Yıllar önce bir Kurtuluş Savaşı Gazisiyle bir arkadaşımın bürosundan çıkarken, kapıda karşılaştım. Selâmlaştık, konuşmak istedim, acelesi var gibiydi, yürüdü gitti. Tarihimizin, son tanığına, giden son sayfasına baka kaldım.
Arkadaşım, Gazi Amcadan bahsetti, az biraz. Yorgun olduğundan, dinlenmek için büroya girmiş. Arkadaşım, saygıyla buyur etmiş, hal-hatır sormuş, ikramda bulunmuş. Gazi Amca, günlük yaşamında gerekli ilgi ve saygıyı göremediğinden yakınmış. Epeyce kırgın ve buruk imiş. Arkadaşımın ilgisinden mutlu olmuş.
Gazi Amca, o günlerde yaşayan, son gazilerden birisi idi. Onlardan birini daha kaybettiğimizi, TRT’nin gece yarısı haberleri sonunda, birkaç sözcükle tesadüfen duyardık.
Yaşadığım yörede, sonuncu gazi de aramızdan ayrıldığı sıralar, halk pazarının kıyı kenar bir yerinde küçük bir dernek odaları vardı. Bir yangın sonucu idi, sanıyorum, o da kayboldu.
Yöremizin kurtuluşu kutlamalarında onları yürütüp, oturduğumuz yerden alkışlayarak güya onurlandırdık. Aslında onları yorup, bitirdik, pişman ettik.
Tarihimizi yazanları, tarihimizin tanıkları olan büyüklerimiz; Hava Pilot Astsubaylar da birer birer aramızdan ayrılıyor. Korkarım ki; “onlar” da tarihin sayfalarında silinip, unutulacaklar.
“Tarihini unutan bir milleti, geleceği de unutur.”