15/07/2013 at 9:31 PM
PARA DOSTDAN KAZANILIR
Bu sözü ilk duyduğum zaman; hoş olmayan, samimiyetsizlik, hainlik, suistimal, güvensizlik benzeri; olumsuz, karmaşık duygular hissetmiştim. Bu nedenden bildik kişilerle alış-veriş yaptığımda, her şeye rağmen; “beni kazlıklayacak mı” endişesini hep yaşarım.
Birkaç yıl önce aracımın dolan ruhsatını yenilemek için başvurduğumda; yeni boş belge için yüz küsur lira istenmişti. Üstelik bu bedelin alındı karşılığı hiçbir makbuz verilmiyordu. Bu nedenden “sorma-ver parası” gibi algılanıyordu. Bedeli yasa ile belirlenmiş bu belge “ değerli kâğıt” olarak adlandırılmıştı. Kâğıt olduğu gerçek fakat “değerli” liğinin kesinlikle verilen paradan olduğu da bir gerçek.
Bu girişten sonra sözü getirmek istediğim asıl nokta; geçen hafta bir-iki gün haber olan sürücü belgelerinin “çipli” olan yenileriyle 101 (yüz bir) liraya değiştirileceği konusu…
Ara Not: Yüz lira sorun değil, veririm de; mevsim sonu indirimli satış fiyatı, demiryolları tren hareket saati, 1/100 hassaslıkta sarraf tartısı gibi bu (bir lira) neyin nesi, neyin fesi.! Ben 200 liralık banknot verirsem; geriye 99 lira mı alacağım. Kim, kimi kalaylayacak.?
Derken, haraç salımı gibi bu belge yenilemeye birileri kaş çatınca; birisi “Daha aşağıya bir şeyler düşünülebilir ama maliyetinden aşağı olmaz.” buyurdular. Akabinde 15 lira olması için teklif hazırlandığı haberi de duyuldu, çok geçmeden…Alâ, alâ. Bundan iyisi, Şam’da kayısı…
“Değersiz belgeyi on beş liraya mal et, sürücü vatandaşa 101 liraya kakala… Alâ, alâ…Daha beteri, inek yerine konulmak. (?)
Para kimden kazanılırmış?
Mööö, mööö…Gıt gıııt, gıdaak…