Ziyaretçi Defteri

BEN BU YAZIYI KENDİME YAZDIM...!!! Zaten fakir orta halli bir ailenin iki numarasın kardeşim. 1960 lı yıllarda liseye giderken bile evinde elektrik bile olmayan bir genç adam atilla abaylı. Hayatın zorluklarını o günlerden biliyorsun be kardeşim . Baban sana söylemiyormudu kimseye fazla güvenme diye. Nerede ise yetmişine dayandın ne bu onur mücadelesi dedigin bırak taş oynuyarak masa başında ahkem kesenler çözsün sen kimsin'ki otur oturdugun yerde. Sonra sana Temad ikinci başkanı sn Yüksel BİNİCİ bırakın bu işleri sizleri kaç kişi okuyor ! demedimi.? - Dedi vallahi... -100 kişi isen bu yazılanları okuyan gören sayısı % 5-10 maksimum...Ehhh o zaman Dogru vallahi sn başkanımda 22 agustoz seçimlerinde ''sosyal medyayı ''tanımam dememişmiydi.! Yok yok sen adam olmassın atilla abaylı.. Bu tutumumu ağır kelimeler ile de eleştiren arkadaşlarım da oldu. Aslında doğru olan da inandığın ''doğruların '' peşinden gitmektir. Ve bunu yapıyorum özenle. Bu gibi makamlarda oturanların tavır takınma hakkı olmamalıdır. Benim de ne küsme ne de tavır koyma hakkım olamaz. Dolayısı ile BAŞKANIMIZIN birinci görevi herkesi kucaklamak olmalıdır. Degişenbir şey yok genelmerkez cephesinde.Hala anlamıyorsun be atilla.. Sevgi,saygı vede GÜVEN. Üç önemli unsur yaşamımızda birbirinden ayrılamayan yapışık kardeşler. Biri kırıldımı iş kötüdür taraflar için..Kazanılması zaman alır,eskisi gibi olmaz,kırılan üç ayaklı bir masanın ayaklarıgibidir yukarıdaki üçlü... Hoşca kalın. Atilla ABAYLI