22/03/2014 at 9:09 PM
EMEKLİLİĞİN TADI.?
Bir meslektaş… Emekli… Ama değil.?
Emekli olunca; birisiyle hemen ortak bir işe başlamış.
Aldatmışlar, ya da dolandırmışlar, ya da batırmışlar.
Yitirilmiş onca yılın, emeğin karşılığı, bilemeden…
Damacanda su satıyordu, ilk tanıdığımda onu, eşiyle birlikte… Bir de minibüsle…
Minibüsün enkazı, barındığı çıkmaz sokaktaki binanın önünde duruyor, üç-beş yıldır.
Daha küçük bir minibüsle, su servisliğine devam ediyordu, son gördüğümde.
Bir zaman önce küçük minibüsün yan camında bir yazı okudum.
“Satılık Minibüs”
Tüketilen bunca ömrün sonuna doğru, yine zorda, yine çaresiz, belli…
Şimdilerde pek rastlamaz oldum emekli meslektaşa.?
Kim bilir.?
Soramadım, korkumdan, ona, buna…
Kim bilir.?