Ziyaretçi Defteri

HER AĞUSTOSTA BEN... • Yoğun bir meslekî öğretiminden sonra büyük bir heyecanla beklediğimiz diploma törenine eğitim komutanı, kuvvet komutanı, başbakan, bakan veya cumhur başkanı değil, birkaç gün sonra emekli olacak üs komutanı katılmıştı.? Dakika bir; yıkım bir… Diplomalarımızda fotoğraf, mühür, damga gibi onaylar yoktu. Sadece sıralı iki komutanın imzası vardı.! Verilen, A4 büyüklüğünde, bir kâğıt parçası idi. Diplomaya benzerliği yoktu. • Sınıf okulundan mezun olup da görevimize rütbeli kursiyer olarak başladığımız aynı yerde başımızdaki ilk amir bizleri halen öğrenci gibi içtimalara almak girişiminde bulunduğunda meslekte ilk şokumuzu yaşamıştık. Dakika iki; yıkım iki… Aynı davranışı yeni subaylara nedense yapamıyorlardı.! • Göreve başladığımız ilk yerde; bayrak törenlerinde bayrağa selâm veremiyorduk. Rütbeli amirlerimiz zaten selâm veriyormuş. Bizim onların yanında selâm vermemiz uygun olmuyormuş.? Dakika üç, yıkım üç… Henüz göreve katılmış en kıdemsiz genç subaylar nedense selâm veriyordu.! Farkına varmadan bayrağımızdan uzaklaşıyor, millî sevgi ve duygularımız törpüleniyordu. Bunu kural haline getirenler, kendilerine selâm verilmesini toleransız istiyorlardı.? • Emekli olup da komutanlıkta bir köşeye iliştirilmiş gazete bayii benzeri bir yerden evraklarımı alırken, bir Allahın kulu hayırlı olsun, güle güle gibi bir lâf etmedi. Dakika doksan, top doksandan filelerde… > > Huryaaa… Hurya… Huryaaa…